Weg met de schep, niet alles is Suicidal Failure!
Tewittemaandag 24 september 2007
Volgens Wikipedia is een column een kort stukje proza waarin de auteur spits en uitdagend zijn mening ventileert. Voor mij is een column niets meer dan een tekst waarin ik diepgaander kan zeuren over algemene hiphop zaken dan wat ik met spitten kan in de mic. Vandaag zal ik zeuren over de met schep bewapende hiphop liefhebber, oftewel: de diggende hiphop liefhebber die met behulp van internet en gespecialiseerde platenzaken alle muziek van hiphop artiesten, crews of stromingen verzameld...zoals ik dus...
Ongeveer 3 jaar geleden besloot ik te gaan sporten in een sportschool in Spijkenisse; een ongezonde levenstijl stuurde mij persoonlijk naar zo’n zweethok! Al snel raakte ik met mijn sportinstructuur aan de praat over hiphop. We hadden het over de lokale scene, mixtapes, apparatuur enz. Al snel gaf hij mij een mixtape te leen, een mixtape uit Miami, waarvan ik de naam en de DJ helaas niet meer weet. Een track van Cage op deze mixtape, genaamd Suicidal Failure, vond - en vind - ik persoonlijk zeer goed. Zeer Goed.
Ik besloot meer materiaal van Cage te gaan zoeken, omdat dit een rapper was die die mij wel boeie kon.
Na zoeken op het internet was ik snel de gelukkige eigenaar van de klassieke Cage cd’s Movies for the Blind en Hell’s winter. De illegaal verkregen hiphop heb ik met plezier aandachtig en langdurig beluisterd. Sommige tracks zijn in mijn ogen geniaal, sommige tracks zijn in mijn ogen te experimenteel en/of simpelweg niet mijn stijl. Als men de persoonlijke mening onderdrukt moet van het geheel wel worden gezegd dat het muzikaal goed in elkaar zit.
Ik besloot nog meer materiaal van Cage te kopen of downloaden als de kans daar was.
Na een aantal snelle bezoekjes aan Demon Fuzz, een platenzaak in Rotterdam, was ik in het bezit van de Cage platen Haterama (met de tracks Haterama en Too Much remix), Night Hawks (met de tracks Cop Hell en Come to Daddy) en een plaat van Cage & Copywrite. Op de laatste plaat staan de volgende Cage tracks: Haterama pt.1 en Haterama pt.2. Al deze tracks kon ik tot mijn teleurstelling niet geniaal noemen.
Ik besloot, onbewust, toch meer materiaal van Cage te checken als ik het bij toeval tegen zou komen, omdat deze rapper mij misschien nog kon verassen.
Later...veel later...kwam ik toevallig de Cage cd Weatherproof tegen en niet veel later kreeg ik toevallig ook wat demo - en internet tracks van Cage toegestuurd door een vriend. Helaas was het weer niet niet zo geniaal als Suicidal Failure. Ik voelde een “teleurstelling” die logisch was, want niet alle tracks of cd’s van een artiest kunnen aan je smaak en verwachtingen voldoen. Demo tracks zijn vaak minder kwalitatief, dus ik had het kunnen verwachten.
Ik ben de diggende hiphop liefhebber die met behulp van internet en gespecialiseerde platenzaken alle muziek van hiphop artiesten, crews of stromingen verzameld...tot de schep alles verpest! Dus ik zeg: onthoud bij het zoeken op het internet en bij het graven in de platenbakken dat ieder zelf respecterende artiest zorgt voor variatie in z’n tracks en bijna altijd klein begonnen is. Dus verwacht niet al te veel van oude demo’s. Niet alles is Suicidal Failure!
Tewitte
