Vergane Glorie?

DRT
dinsdag 17 mei 2011

Afgelopen zondag stond Masta Ace op mijn hiphopagenda. Nota bene in Almere (mijn eigen woonplaats) ook nog, hoe nice is dat! Als versterking nam hij Marco Polo mee en een medespitter, Stricklin’, die van grote aanwinst is – dat moet ik toegeven! Dezelfde dag zet Ajax een 3e ster achter z’n naam en is mijn (slaap)stad in uitgelaten sferen. Ik was de dag ervoor al dronken geweest op een reünieavond van bands uit Almere dus besloot ik m’n enthousiasme in toom te houden. Dat gaf me weer een aardige kans om eens flink te observeren en het één en ander van de avond te onthouden.

In de jaren ’90 waren er ook Hiphopfeesten in Almere, de gasten die er toen bij waren zie ik meestal wel terug als er een noemenswaardige artiest onze stad aandoet. Eerder kwamen LoopTroop, J-Zone, Mr.Complex ,The Beatnuts en M.O.P al naar Almere daar zag ik aardig wat ‘oldschoolers’. Nu kwam Masta Ace dus naar het Diepe Dalmere en verraste het mij wel een beetje dat ik alleen maar jongeren aantrof. Wel een tof idee natuurlijk, dat de volgende generatie het al heeft overgenomen
door toch naar een oldschool MC te komen. Vooral wanneer wij, als oudere generatie hiphoppers, die newschool catz voornamelijk swagger horen rappen, over gare beats(zonder de achtergrond goed te hebben bestudeerd) met niet-altijd-even-interessante rijms. En ik maar denken dat ze allemaal Lil’Wayne en DubStep luisteren!

Bij M.O.P (vorige zomer)verdween ik in een moshpit met m’n hemd aan, en kwam er in m’n blote bast uit met krassen over m’n rug. Kijk, dan weet je dat het aan is! Nou sprong ik bij Masta Ace zelf een paar keer omhoog en dauwde ik (voorzichtig) een paar tieners, maar (op een enkeling na) wisten ze niet helemaal wat ze moesten doen. Ook viel me op dat de haast niemand Masta Ace z’n ouwe, ouwe materiaal kende, maar wel z’n laatste albums. Dat is natuurlijk verklaarbaar, omdat ze al hebben moeten graven om überhaupt z’n ‘nieuwste’ platen te kennen. Toch baart het me ergens wel zorgen…
Zelf ben ik ook niet bij álle artiesten die ik tof vind helemaal terug gegaan naar de eerste release. Máár, ik begon wél met graven in midden jaren ’90, dus ik hoefde niet erg ver terug om veel debuutplaten van dope Hiphop acts te kennen. Die nieuwe generatie rap-liefhebbers zijn waarschijnlijk pas geboren in de gouden jaren van Hiphop, dus als ze helemaal terug gaan naar platen uit hun geboortejaren missen ze zomaar 10 jaar Hiphop albums, oooowwww shit… Daar is het eerste gapende gat al waarin All-Time rapkings hun glans verliezen. Dope dat je Masta Ace’s ‘Acknowledge’ en ‘Beautiful’ kent, maar ken je dan geen ‘Music Man’ of ‘Born to Roll’?! Is dat vergane glorie? What’s up dan?! De gasten die deze platen wél kennen zijn kinderen aan het opvoeden en hebben geen geld en geen tijd om te supporten…

Dus - volg me goed - over 20 jaar worden kids 18 jaar, die in 2013 geboren worden. Mocht er dan nog Hiphop muziek gemaakt worden, in welke vorm dan ook, zullen deze toekomst-kinderen maximaal terug graven naar het jaar waarin ze geboren zijn, als mijn eerdere redenering op gaat. In dat geval slaan ze de meeste rap albums over uit 1980-2012. Misschien zal de geschiedenis zich nog herhalen zoals we muziek uit de jaren ’60 ook later weer zijn gaan waarderen, schrijf ik dat alleen om mezelf moed in te spreken? Als de artiesten die ik nu zo hoog heb zitten dan net zulke vage herinneringen worden als de favoriete jazz muzikanten van m’n oma, dan mogen we inderdaad spreken van vergane glorie…
Maar what’s up dan??!!

---------------
Afbeelding: toettoet / Boomerang
http://create.boomerang.nl/profiel/toettoet/werk/vergane-glorie