Wu Tang Clan - 6 juni
Melkweg, Amsterdam
woensdag 8 juni 2011
Colin Kraan
2154 keer gelezen (gemiddeld 3 keer per dag)
Toen de Wu-Tang Clan eerder dit jaar bekend maakte dat ze op 6 juni Amsterdam weer zouden aandoen, nu in het kader van hun ‘Rebirth Tour’, werd in de wandelgangen meteen al weer gefluisterd: ‘zullen ze er allemaal bij zijn dit keer?’ Het is een discussie die elke keer gevoerd wordt als de clan weer eens langskomt en het is ook een terechte discussie. Want slechts één keer eerder waren ze er met z’n allen (ergens in de zomer van 2008 in De Melkweg) en alle andere edities ontbraken er altijd wel één of meerdere leden. Wat zou het nu dan worden?
De clan laat na het voorprogramma van RB Djan nog wel ruim een uur op zich wachten en DJ Mass draait z’n hand er niet voor om om het publiek dan te vermaken met wat klassiekertjes uit de oude doos. Het mag ook best wel eens gezegd worden dat deze man (Mass dus) veel respect verdient daarvoor want bij vrijwel elk relevant hiphopconcert in Amsterdam weet hij de sfeer van de avond er altijd goed in te houden en dat is lang niet altijd makkelijk als een hiphopartiest weer eens lang op zich laat wachten.
Dan, iets na half elf, verschijnt DJ Mathematics op het podium en je weet het: het gaat beginnen. Niet lang daarna begint het hiphopfeest dan ook met ‘Bring da Ruckus’ van het roemruchte ‘Enter The Wu-Tang (36 Chambers)’ album. En we gaan tellen: we zien Method Man, Ghostface, GZA, Masta Killa, U-God en…. Oh dat is nog Streetlife, Method Man’s maatje. En daar moeten we het mee doen… toch wel wat afwezigen dus.
Maar niemand in de niet helemaal uitverkochte zaal (heerlijk, wat ruimte om te bewegen) lijkt dat te deren. Het sfeertje is gewoon goed en als je alleen maar Wu-Tang krakers achter elkaar hoort die ter plekke opgevoerd worden door de meeste van je jeugdhelden, ja dan maakt het ook allemaal niet heel veel meer uit. Bovendien, het merendeel van de aanwezige clanleden lijkt er ook wel zin in te hebben, zelfs GZA staat er glimlachend bij, ook al houdt hij na een carrière van twintig jaar nog steeds die hand in zijn zak tijdens live-optredens.
De nummers die vervolgens ten gehore worden gebracht zijn wat aangepast aan de wel aanwezige clanleden en daarom horen we, vooral in het begin, veel Method Man- en GZA-tracks. Ook de dingen van Ghostface komen wel langs, maar toch in iets mindere mate. Niet zo gek op zich, want op heel veel klassieke tracks rapt hij veel samen met Raekwon, die er nou juist weer niet bij is vandaag.
De rol van Masta Killa en U-God is vrij minimaal te noemen vanavond, ze staan er het hele optreden een beetje bij op de achtergrond en komen bij hun nummertje of verse even naar voren. Ook Ghostface is toch wat minder aanwezig dan we normaal gewend zijn van hem. Hij rapt wel scherp als hij aan de beurt is maar houdt zich toch ook wat meer afzijdig. Een stuk energieker is dan Streetlife die samen met Method Man het voortouw neemt gedurende het grootste deel van het concert.
En daarmee is ook gelijk de man van de avond genoemd: Method Man. Want wat een godsgruwelijk podiumbeest is dit. Op het begin van het optreden na trekt hij de avond naar zich toe en bepaalt alles. Welke tracks er langs moeten komen, wat het publiek moet doen, wie er even naar voren moeten stappen, of er gesprongen moet worden, of er stilgestaan moet worden, of er een wijze les verteld moet worden, of er ‘een ter nagedachtenis aan’ verkondigd moet worden; Mef is gewoon de baas van de avond. Op zich niks mis mee, maar hoe zou de avond verlopen zijn als hij er niet bij zou zijn?
Daarbij doet de dood van dat tweede podiumbeest, Ol’ Dirty Bastard (nu al weer ruim 6 jaar geleden), zich toch ook hard voelen op die momenten, zeker als Method Man de aan hem gewijde tribute inzet. Want laten we eerlijk wezen, als je Method Man én ODB samen op het podium neerzet kan de rest gaan koffiedrinken en rustig toekijken hoe het dak eraf gaat. Als je dan nu zo Method Man aan het werk ziet doet het toch echt pijn dat je ODB nooit meer aan zijn zijde zult zien. Het is ook niet verwonderlijk dat de clan een aantal behoorlijk zware jaren met interne strubbelingen achter de rug heeft sinds de dood van ODB en niet voor niets wordt zijn zoon, omgedoopt tot de Young Dirty Bastard, nu flink gepromoot in hiphopland om natuurlijk toch ook weer wat van dat oude gevoel terug te krijgen in de Wu-gelederen.
Maar helaas, we kunnen de tijd niet terugdraaien en moeten verder. Verder met deze Wu-Tang show die na ruim een uur en een kwartier stopt met welgemeende lovende woorden van Method Man over het publiek in Nederland en Amsterdam in het bijzonder, dat hij ziet als het beste publiek ter wereld. Niet voor niets staat Method Man op 22 juni al weer op de bühne in Tilburg, alleen dan samen met goede vriend Redman. Vanavond laat Method Man in zijn eentje alvast zien wat men dan kan verwachten: vuurwerk. We zijn vanavond dan ook niet getuige geweest van een optreden van de Wu-Tang Clan, maar van een solo-optreden van Method Man. Hij was de gangmaker, de leider, de rode draad. Is dat positief? Wel, dat moet iedereen maar voor zichzelf bepalen, klachten heb ik in ieder geval niet gehoord.
Reacties
Moet nog even corrigeren, hoor net uit betrouwbare bron dat onze Wu-Tang vrienden vorig jaar in Paradiso ook compleet en wel acte de presence hebben gegeven. Hierbij dus even rechtgezet 
Nice review! Had er graag bij willen zijn wat wegens omstandigheden niet lukte helaas
.jpg)
.jpg)
(1).jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.JPG)
