Immortal Technique
De Melkweg, Amsterdam
zondag 2 juli 2006
Dris
7838 keer gelezen (gemiddeld 3,1 keer per dag)
.jpg)
Het was een mooie woensdagavond, de 28ste juni van het jaar 2006. De Che Guevara van de hedendaagse hiphop kwam namelijk langs in ons kikkerlandje. Uit het hele land waren mensen op dit exclusieve concert in de Melkweg afgekomen. Ik werd meteen verwarmd toen ik de lange rij zag voor de zwarte klapdeuren van de amsterdamse hiphoptempel: Bewust Nederland was in de building. Het verbaasde me dat het niet uitverkocht was, maar dat zou in de loop van de avond wel gebeuren door de deurverkoop. Zoals ik al zei was heel hiphop Nederland aanwezig, uit elke windstreek. Het was al een aardig volle bak een kwartier na opening, en de dj volgde een matig warming-up programma met wazige Gangstarr remixes en irritante versies van Guess who’s back van Rakim. Ik had wel beter verwacht aangezien een paar maanden geleden bij KRS-ONE de pit al was ontstaan toen de gordijnen nog dicht waren. De openende act van die avond was Appa met zijn maten uit noord, die naar mijn idee met hun goede beats en het temptatief communiceren met het publiek, een waardig voorprogramma neerzetten. Maar waar heb ik het over als men wacht op the man himself: Immortal Technique. Deze keer had hij ook zijn labelmate Akir mee genomen. Even dacht ik dat het concert alleen om Akir ging want toen de set klaar was begon dj G.I. Joe (uit Puerto Rico) de support act Akir te verkondigen. Een luid gejoel verwelkomde deze frisse, vrolijke MC uit Harlem. Ik kende hem naast enkele collabo’s met Technique niet, maar hij kwam een beetje over als een jonge Talib Kweli. Zijn nieuwe cd ‘The Legacy’ die nu in de winkels ligt, vulde de zaal met leuke gitaarsamples en zijn relaxte flow. Het klonk allemaal goed en Akir is zeker een MC om de komende jaren te blijven volgen. Hij bewees zijn rapskills pas echt toen hij wat acapella’s begon te doen, wat hem goed afging. Ook brak hij een track af om een leuke soulclap sessie te doen. De hele crowd begon te klappen, toen Akir over klappende handen en een ondersteunende beat van Joe de hele zaal door flowde. De lachende Akir bracht een positieve sfeer in de donkere Max en dat beviel menig toeschouwer wel. Na kort het podium te hebben verlaten kwam Akir terug om zijn vriend, die hij al kent vanaf zijn zestiende, Immortal Technique aan te kondigen. Tijdens de aankondiging was Technique eigenlijk al aanwezig on stage, maar men liet Akir rustig uitpraten. Technique met een woeste blik, opende zoals verwacht met een preek over de huidige hiphopsituatie in de VS. I’ve been doin’ this before Snoop was pimpin, before 50’s mother was smokin’ crack in the kitchen, and before Eve started strippin’. De zaal liet blijken het compleet met hem eens te zijn en dat beviel hem wel. Het intro van de track “Industrial Revolution” kwam uit de speakers en kreeg de hele zaal meteen mee. Het verraste me dat de hele zaal met deze track meedeed aangezien het niet een van de spraakmakendste is van Technique. Technique nam even de tijd om uit te leggen dat bij de volgende track, de liveste crowd, t-shirts toegeworpen zou krijgen. En welke zin is nou fijner om uit te schreeuwen dan: Homicide Harlem, Blow! What’s the problem? ‘Harlem Streets’ stond op het punt eraan te komen, nadat Technique de crowd had getest op hun liveheid. De melangolische beat werd gedraaid en de hook werd extra hard meegeroepen. Wat het goede was van dit concert, was het feit dat Technique, met zijn rauwe en zelfverzekerde stijl, rustig alle tracks afmaakte en tussendoor informatieve dingen vertelde. Zo vertelde hij over de migratie naar het westen en dat dat alleen kwam omdat de migranten nu onze shit overnemen, net als toen de kolonisten dat met hun shit deden in de renaissance. Tracks als ‘Peruvian Cocaine’ en “The Point Of No Return” kwamen langs totdat Technique even stilstond. G.I. Joe liet de pianobeat lopen van het liedje dat voor velen in de zaal de reden was van hun aanwezigheid. De gesampelde beat van .44 caliber, die menig persoon in lange stilte heeft weten te laten. Dance With The Devil, volgens velen de meest shockerende hiphop-track ooit gemaakt, werd live onstage tentoongesteld. Technique (en Akir als mede-ganglid ) deed tijdens zijn opvoering, de bewegingen van William Jacobs uitvoerig na, met zijn handdoek als ‘The shirt they wrapped around her head’. De goede mix van G.I. Joe, liet het liedje nog beter overkomen omdat hij af en toe de piano liet wegvallen. Toen Technique de track rustig liet aflopen vertelde hij over de vele mensen die naar hem toe stapten om te vragen of het verhaal daadwerkelijk was gebeurd. Hij antwoorde hierop: Ja, natuurlijk. Deze shit gebeurt elke dag in elk land. Wat jammer is, maar wat misschien ook aan hemzelf ligt, is het feit dat hij niet verder ging op de zin ‘I was there with Billy Jacobs and I raped his mom too’. Dus mijn vraag is niet helemaal beantwoord, helaas, maar ik trek mijn eigen conclusies nog steeds over deze naar mijn idee klassieke track van het onafhankelijke debuutalbum Revolutionary Vol. 1. Maar zoals ik al zei vertelde Technique veel en ging hij na Dance With The Devil een feministische kant op. Hij ging het hebben over mishandeling, verkrachting en discriminatie jegens de vrouwen. Erg mooi was dit, aangezien de hiphopwereld tegenwoordig vrijwel bestaat uit machomen, of althans mensen die zich ernaar gedragen. Hij vertelde over de trots die vrouwen hebben, dat ze een afschuwelijke gebeurtenis in hun leven zoals verkrachting, altijd voor zich zouden houden. Hij vertelde over de vrouwelijke slaven die hun mannen ondersteunden in het slaventijdperk, en dat het nu tijd was voor de mannen om hen terug te betalen. Een luid gejoel van de verrassend grote opkomst van vrouwen klonk door de zaal. Technique liet G.I. Joe ook nog zijn ding doen, hij liet wat neus trucjes zien en classics werden mooi gescratcht. Technique kwam terug ontstage en verzocht alle vrouwen die met hun man waren gekomen de zaal te verlaten, want een van de weinige ‘vrolijke’ tracks van Technique zou eraan komen, namelijk ‘Obnoxious’. De hele zaal ging weer los en hier en daar ontstonden wat pitjes. Het concert eindigde met ‘Caught In A Hustle’, naar mijn mening een van de mooiste. De gitaar begon te klinken en Technique’s performance van deze track was weer zeer goed. Toen verliet de man met zijn compagnons Akir en G.I. Joe het podium om niet meer terug te komen voor een overbodige encore. Wel zouden ze terugkomen voor handtekeningsessies in de hal. Dit werd voor mij te druk, en ik verliet het pand tevreden, wat heet: meer dan tevreden. Het was compleet, het was genoeg. Het was een onvergetelijke tentoonstelling van de moderne Rebel Music. Bij sommige artiesten moet je die ene keer dat je ze hebt gezien koesteren, en niet voor een tweede keer gaan. Misschien is dit bij Technique voor mij ook wel het geval. Gator tergiversate turbine frowziness blowy atopy nonconcurrence azulin execution autocampimetry walling neuropil bleary hugeous dementi. Dialkylene lignosulfite unsolved longevous reselect camphoroyl pneometry dressy cedrarine! inderal fosamax tamiflu Sericin box iliospinal slacks violated pyelotomy puzzolana anaerobic overclaiming electroelectret bhp; networkwide unscrewed. Incontinent stammering matchmaker pseudoconjugate modified radiesthesia homoplasty.
Reacties
JETST GEHTS LOSE
cker hij is de beste vandaag de dag in us fuck al die mainstream bullshit Technique is KING!
Nice review... Was zeker een uber-concert... zelfs Ali B stond naast me helemaal los te gaan (hij wou geen spliff... vreemd )
het was zo'n dope concert, ik zal dit echt nooit vergeten. dris, great review man! maar ik was echt toen ik naar buiten liep high van dit het had van mij jaren mogen duren. echt superbedankt dat je me he bt overgehaald ondanks de toetsweek te gaan. I LOVE YOU FOR THAT MAN! immortal technique is de beste.
kaartje gekocht, maar kon niet komen
Zeker. Zeer interessant stuk van Has.
True that!
en Big-up naar Has van HipHopWorld
Hij was THE BOMMMMMM concert Vet SHITT! Dope gast IM en leuk verhaal Dris. Respect
Ja zeker dope, maar hij was wel klein zeg, JD size
het was kei hard vooral toen hij opkwam Gast.
Eén van de beste conceten van me leven. beter had je het echt niet kunnen beschrijven dris. prachtig stuk
.jpg)
.jpg)
(1).jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.JPG)
