PLAY: Phife Dawg

De Melkweg, Amsterdam
zaterdag 19 november 2011
Colin Kraan
1157 keer gelezen (gemiddeld 2,1 keer per dag)

In het kader van de vertoning van de documentaire ‘Beats, Rhymes & Life: The Travels of A Tribe Called Quest’ in de Melkweg kwam gisteren na die film Phife Dawg zomaar even een optreden weggeven. Helaas zonder de rest van de legendarische Tribe, maar ja, dat legendarische gezelschap (A Tribe Called Quest dus) treedt sinds 2008 al niet meer op. Maar wat zou Phife Dawg in zijn eentje dan in petto hebben voor de Melkweg? HipHopAgenda.nl ging er maar eens even goed voor staan.

De planning is strak deze avond want om tien uur precies staat Phife Dawg samen met een backup mc al op het podium terwijl de zaal nog niet eens half vol is. Het publiek verwacht blijkbaar, zoals wel vaker gebeurt bij hiphopconcerten in Amsterdam, dat Phife en zijn crew nog uit de coffeeshop geplukt moeten worden en vast wel later beginnen, maar nee, vanavond dus niet.

In ieder geval vliegen de klassiekers van de legendarische ATCQ-albums ‘Peoples Instinctive Travels and the Paths of Rhythm’, ‘The Low End Theory’ en niet te vergeten 'Midnight Marauders' je vanaf het begin al om de oren. En zonder daarbij nu al die tracks achter elkaar op te gaan noemen, want die kent elke hiphopfan wel, is het natuurlijk een feest van herkenning en leuk om Phife zijn teksten uit al die nummers te horen spitten. Maar ja, toch, het zorgt maar bij vlagen voor een ontzettend enthousiasme in de zaal, want je mist toch die andere twee heren van de Tribe, Q-Tip en Ali Shaheed Muhammed. Phife staat er zelf ook een beetje onwennig bij als de verses van Q-Tip langskomen en vaak genoeg worden de nummers ook al halverwege afgebroken om het allemaal niet te pijnlijk te maken.

Dan is het misschien maar beter voor Phife om wat van zijn solowerk te laten horen, maar tijdens het hele optreden laat hij slechts één nummer van zijn nieuwe album ‘Songz In The Key Of Phife’ horen, genaamd ‘Soulmate’. Waar misschien verwacht wordt dat hij daarna nog wat nieuw werk laat horen gaat hij na dat nummer echter weer verder met het ten gehore brengen van klassiekers. Leuk voor de mensen in de zaal natuurlijk, die over het algemeen ook wel voor de klassiekers naar de Melkweg zijn gekomen, maar ATCQ zonder Q-Tip en Ali Shaheed Muhammed roept wat gelijkenissen op met een optreden dat Queen een aantal jaren geleden gaf op Koninginnedag op het Museumplein. Met slechts gitarist Brian May en drummer Roger Taylor op het podium werden toen allerlei Queen-klassiekers opgevoerd en dat had best wat treurigs zonder de aanwezigheid van Freddie Mercury. Groepen van dit kaliber moeten zich gewoon niet teveel laten verleiden om dit soort optredens weg te geven en zoiets heeft het optreden van Phife Dawg deze avond ook. Tuurlijk is het leuk om al deze ATCQ-tracks te horen, maar bewaar dit gewoon voor thuis en laat alleen de herinnering aan die gouden tijden voortleven. Dit soort optredens kan namelijk alleen maar afbreuk doen aan die herinnering, doe het dus of met de hele Tribe of niet.

Maar goed, gelukkig is Phife zijn humor na al die jaren nog niet verloren, want vrolijk is hij wel deze avond. Verzoekjes vanuit het publiek om het grootste succesnummer van de Tribe ‘Can I Kick It?’ voor een tweede keer op te voeren verleidt hem tot de uitspraak dat hij dit nummer haat, want: ‘We never saw a dime of it, hahaha’. Lou Reed zat de heren toentertijd namelijk behoorlijk achter de vodden omdat het nummer samples bevatte van zijn ‘Walk on the Wild Side’. Verder staat Phife tijdens zijn optreden nog stil bij een aantal gevallenen zoals Michael Jackson en J Dilla en maant hij het publiek daarbij tot een moment van stilte. Na vijftig minuten nostalgie vindt Phife het echter wel weer mooi geweest en neemt DJ Don Letts het podium over om zijn uptempo reggae door de zaal te pompen.

Het gevoel na afloop is dubbel: leuk om de Tribe-klassiekers allemaal weer eens te horen, maar veel meerwaarde heeft het zonder de aanwezigheid van Q-Tip en Ali Shaheed Muhammed niet. Maar laten we niet teveel klagen, want met een entreeprijs van slechts een tientje moet het geheel echter ook wel weer in perspectief gezien worden. Het optreden van Phife zal in eerste plaats bedoeld zijn geweest als een leuke toevoeging op de vertoning van de docu over ATCQ in het kader van IDFA (International Documentary Film Festival Amsterdam) eerder deze avond en als dusdanig moet het misschien dan ook maar beschouwd worden.

Reacties

Jouw naam

Jouw email

Jouw mening
[url] [b]

Vul de letters uit het bovenstaande plaatje in
Andere letters