Locke - Relevance

Voicebox records
zondag 11 april 2004
Basic
2948 keer gelezen (gemiddeld 1,3 keer per dag)

Ik kreeg dit Cd’tje in mijn bezit via Voicebox records. Een label waarop ook artiesten als 49 Stories en Sentence uitkomen. Op het album zelf is echter geen spoor van het Voicebox label te vinden. De Cd wordt uitgegeven door Know it All entertainment, wat na een bezoek aan de website lockeone.com al gauw een eigen label van artiest blijkt te zijn. Ook valt op dat deze Cd al in mei 2002 gereleased is!

Locke is een rapper die afkomstig is uit Spokane, Washington, in de Verenigde Staten. Hij begint muziek te maken met de groep Elderstaar, waarmee hij tot twee en een half terug optrad. In de lente van 2002 begint hij optredens te doen als Locke. Na een aantal succesvolle shows, tracks op MP3.com en een verschijning op de compilatie-cd ‘Night Owls’, vormt zich een band tussen Locke en een aantal uit Seattle en Portland afkomstige producers, zoals Ohmega Watts, Nickels, Pale Soul en David Kelly. Met deze mensen gaat hij in Portland, Oregon aan de slag om zijn debuut-album “Relevance” vorm te geven. Het resultaat circuleert momenteel in mijn Cd-speler.

De Cd begint met de track ‘Clear Signal’ en lekker soepel lopende piano gedreven track die de luisteraar meteen meeneemt in de wereld van deze Andrew Walters. Al luisterend naar deze track valt het op, dat deze Locke intelligente, volwassen teksten spit.

“Like it or not” bevat een heerlijk lopende beat van Nickels, met ille blazers in het refrein. Enige nadeel is het feit dat het lijkt of de drums een niet kloppend patroon volgen. Locke is een dope rapper, maar zijn zwakte is dat ie zijn teksten soms iets te ongeïnteresseerd uitspreekt, wat ervoor zorgt dat het geheel niet altijd even overtuigend klinkt. Een erg dope track is het wederom door Nickels geproduceerde “Aversion (Press Pause)”. In deze track rapt Locke over hoe het zou zijn om de tijd stil te laten staan. Dit resulteert in een ietwat naïeve tekst over hoe hij onrechtmatigheden zou corrigeren en wereldproblemen zou oplossen. "Only A Moment Away" is een door Pale Soul geproduceerde track, en een van de beste beats op dit album, erg muzikaal en jazzy. Locke rapt ingetogen op dit nummer en wordt verbaal bijgestaan door Braille, wat een goede combinatie blijkt te zijn. "Status Quo" bevat een prominent aanwezige piano (of keyboard), bespeeld door Jeremy Hughes, waardoor de kritische rijms van Locke niet echt uit de verf komen. Ook gaat de beat vrij snel vervelen en wordt te opdringerig. "It's Like That" en “Round The Clock” zijn beide tracks waarbij er gebruik wordt gemaakt van live instrumenten. Voornamelijk in de vorm van de medewerking van Kenny Carter, welke gitaar en basgitaar voor zijn rekening neemt. Dit geeft een erg funky en vooral ook muzikaal effect aan deze tracks mee.

De conclusie met betrekking tot deze plaat kan dan ook niet anders dan gematigd positief zijn. De beats zijn over het algemeen vrij dope, terwijl de raps van Locke niet op elke track even sterk en overtuigend uit de verf komen. Dit is jammer, aangezien de man geen onaangename stem heeft, en hij teksten spit die de moeite van het luisteren meer dan waard zijn. Het geheel heeft echter wel een gevoel van samenhang, ondanks het feit dat de nummers door verschillende producers zijn gemaakt.

www.lockeone.com
www.voiceboxrecords.com