Neanderthal Youth - Unearthed: The Early Days

Fingerprint Records
dinsdag 18 mei 2004
Basic
2967 keer gelezen (gemiddeld 1,3 keer per dag)

Neanderthal Youth is een uit drie man (Nobs, Eibol & Losaka) bestaande crew uit upstate New York. Wat als eerste opvalt bij deze groep, is dat alledrie de heren zowel produceren als rappen. Dit album is begin 2004 uitgekomen op Fingerprint Records, waarop de heren ook al verschillende soloprojecten hebben gereleased.

Na een korte, maar erg dikke intro begint de Cd met “Anthem”. Een nummer met een old-school-achtig refrein, dat na enige tijd een beetje saai dreigt te worden. De door Eibol geproduceerde losse drums met erg veel bekkens doen enigszins rommelig aan. ‘It’s the Youth coming straight outta New York State’. De volgende track is het door Nobs geproduceerde “You oughta promote”. Dit nummer doet aan als een wat stoerdere versie van Jurassic 5, met licht lopende funky fluit-samples die de zomer doen beginnen. De mc’s flowen lekker soepel over de beat en vullen elkaar moeiteloos aan. Enig nadeel is dat rappers vrij moeilijk van elkaar te onderscheiden zijn.

“Grunt Pt.1” begint met een korte uitleg over wat een Neanderthal Youth is. Hierna volgt een heerlijke beat, die jammer genoeg slechts 1 minuut 20 duurt. “Thrift Shop Hip Hop” heeft een harmonieus refrein over Eibol productie. ‘I ride the beat like I ride my bike in the street/ With Nikes on my feet & a mic in my reach.’ “Madeline” gaat over een dame, over wie elk van de drie een eigen verhaal heeft. De een heeft een brief gehad en weet niet waar ze uithangt, de ander krijgt nog geld van haar, terwijl de derde een geslachtsziekte van haar heeft mogen ontvangen terwijl hij met haar vreemdging. “Where I’m at” heeft een stoere, slepende drumbreak waarover de rappers het hebben over de ‘struggles‘ van ‘underground’ rap-acts. Zaken als hand-tot-hand-distributie en onbetaalde shows passeren de revue. Het refrein wordt tegen het eind aan enigszins vervelend.

Hierna is het tijd voor “Grunt Pt.2”. Hier wordt exact dezelfde formule gehanteerd als bij deel 1. Later is er ook nog een derde deel te vinden, met de beste raps van de drie tracks. Ik vind het jammer dat er van deze nummers niet 1 samenhangende track is gemaakt. De beat is namelijk een van de beste op dit album. “Thy Plant” heeft wederom losjes aandoende drums. Helaas dit maal met een slappe snare waarop een tamboerijn zit. Ook de zeurende keyboards doen dit nummer geen plezier. De interesse is halverwege de track jammer genoeg verloren. “Diggin’” gaat over de eeuwige jacht naar records. Sceams om oude recorddealers, die niet willen verkopen, te beroven komen aan het licht. Dit om zoals ze zeggen ‘To Keep the Soul Alive’. Boris zal trots op ze zijn!

“Anthem (Rediscovered)” is wederom door Eibol geproduceerd en doet zeker niet onder voor het origineel. “Boogie” is een door Losaka geproduceerde track met een vervelende vioolsample. Ook de raps zijn niet echt boeiend, vooral doordat de heren alleen standaard lines spitten over de ‘Block’ en ‘Realness’. “The Last Track” is een niet bijzondere track waarin de Honeydrippers-drumbreak (lekker origineel!) wordt afgewisseld met de “P.S.K”-drums van Schoolly D. Ook de samples doen rommelig aan. Niet echt een waardige afsluiter van dit toch zeker bovengemiddelde album.

Al met al is dit een lekker, bovengemiddeld album met slechts een paar mindere tracks. De liefhebbers van begin jaren 90 vibes komen zeer zeker aan hun trekken op deze release, so check it out!