Scram Jones - presents LOOSE CANNONS The Mixtape
Sure Shot
vrijdag 8 oktober 2004
Basic
3763 keer gelezen (gemiddeld 1,8 keer per dag)
Scram Jones, turntablist, producer en rapper afkomstig uit New Rochelle, New York, zou waarschijnlijk zonder probleem in z’n eentje een album kunnen maken. Toch heeft hij er met zijn nieuwste project Lose Cannons voor gekozen om een mixtape te droppen in samenwerking met een groot aantal andere MC’s. Wat deze mixtape anders maakt dan veel andere is het feit dat Scram Jones alle beats geproduceerd heeft. Dat geeft een soort produceralbum achtige vibe aan deze CD mee. Alleen de onvermijdelijke skits waarin bekende mensen een shoutout aan Scram geven, plus de vrij korte duur van de nummers herinneren je eraan dat het een mixtape is.
De beats van Scram Jones zijn over het algemeen sloom, slepend en diep terwijl de raps vrijwel zonder uitzondering knetter-droog en stoer zijn. Tragedy Khadafi, Nature, Jim Jones, Jae Hood (D-Block), Nature, Sauce Money en Ali Vegas komen voorbij in raps vol wapengekletter en opschepperij
en zelfs N.O.R.E mag niet ontbreken. Ook Scram Jones zelf spit hier en daar een verse en met zijn interessante metaforen en steady flows maakt hij indruk.
Maar er is meer. Saigon komt met ‘Real Talk’. Erg sterk en om eerlijk te zijn kan ik niet wachten tot zijn officiële album uitkomt. Nu maar hopen dat hij de hype waar kan maken. Sean Price is op ‘Remember Me’ dreigend als altijd, en de stijl van productie van Scram Jones sluit naadloos aan bij het Boot Camp geluid van de Heltah Skeltah rapper. Swigga brengt met ‘4 Shot’ wat mij betreft de dikste track van het album. Ik heb geen idee wie er achter deze naam schuil gaat, maar het smaakt naar meer. Zijn verhalende raps eindigen stuk voor stuk met pistoolschoten, waarna hij onmiddellijk de volgende verse inzet. Er is geen ruimte voor een refrein, afgezien van de kogels dan. ‘Yo Ass Don’t Wanna Get Shot!’
‘Born and Raised’ van Jae Millz is zonder twijfel een banger, en ook zijn andere nummer ‘No, No, No (remix)’ met Camron en T.I. mag er zijn. In de laatste wordt de overbekende Dawn Penn track op een dope manier door de mangel gehaald. Op ‘Blackout Special’ - alleen een sample zonder drums – preekt Immortal Technique zoals we van hem gewend zijn, maar toch voornamelijk met brag&boast lyrics. De sample is de eerder ook door Brand Nubian op ‘Allah U Akbar’ gebruikte islamitische oproep tot het gebed. Sadat X komt tegen het einde voorbij met de soul-volle track ‘Let Me In’ en Scram Jones zelf sluit de plaat af met ’12 Years Ago’, een helaas wat clichématige track over vroeger.
Al met al is Loose Cannons een erg vette mix-cd, met nauwelijks slappe tracks. Je moet wel houden van stoere, niet al te intelligente lyrics en een hoop rondvliegende kogels, maar voor de liefhebbers van de ruigere kant van de New Yorkse scene (denk Mobb Deep, Saigon, D-Block en soortgelijken) is deze plaat een absolute aanrader.
