Wu Tang Killabeez

de Melkweg, Amsterdam
donderdag 2 februari 2006
Ollie
6369 keer gelezen (gemiddeld 3,9 keer per dag)

De sporen van Wu-Tang zijn nog lang niet uitgewist. De groep heeft een behoorlijke erfenis achtergelaten, de meeste leden doen nog wat slappe aftreksels van wat voorheen vele liefhebbers deed watertanden. Een van die erfenissen zijn de Killa Beez. Het is moeilijk deze groep te omschrijven omdat het collectief veel van samenstelling verandert. Doch wordt er een Europese tour gelanceerd met Nederland als startpunt. Na Den Haag is Amsterdam, de Melkweg, aan de beurt.

De Nederlandse Cilvaringz en Salah Edin zijn hoogtepunten van de avond en je zou niet zo snel zeggen dat 't Hollandse polderboys zijn. Totdat Salah Edin 0172 ten gehore brengt. Cilvaringz mag zich gelukkig prijzen met zulke beats om op te rijden, het blijft lang rumoerig als hij z'n lyrics door de Melkweg spit. Benieuwd was ik naar Rapsberry en in mindere mate naar Bronze Nazareth, maar zij mochten ons land niet in, dus dat feestje ging aan onze neus voorbij. Als vervanger kwam de man Christbearer opdraven. De ongeinspireerde stijl kan weinigen om me heen boeien, en ikzelf ging uit armoede maar wat bier halen. Wellicht dat er andere zaken een rol spelen maar als ik nu weer naar z'n uitgebrachte nummers luister heeft de man toch wel wat meer pit in huis. Jammer!

Shabazz the Disciple kan natuurlijk heerlijk aggresief en scherp uit de hoek komen en weet zich al jaren op originele manier te uiten. De grote kleine disciple laat zien dat ie z'n repertoire vloeit, alleen ontbeert het de rapper aan echt enthousiamse.
Killarmy is ook een groep vam het Wu label met als afgevaardigden
vanavond: Shogun Assassin en Berreta 9. Zij hebben het ogenschijnlijk naar hun zin in Amsterdam; er wordt gegrapt, gegrold en openlijk alcohol geconsumeerd. Echte Killarmy nummers worden hiermee ietwat ondergesneeuwd, maar t is niet vervelend om naar te kijken. De freestyle op 't einde is wat chaotisch waardoor de indruk achterblijft dat ze niet vaak met elkaar hebben opgetreden. Het is ook wel leuk om jezelf in de markt te zetten met een Wu logo, maar wat je dan naar mijn mening wel minimaal aan je publiek verschuldigd bent, is om de favoriete nummers op goede wijze te brengen.

Later wordt er medegedeeld dat Christbearer de tour niet verder zal meedraaien als gevolg van een confrontatie met een box in Tilburg.
Raspberry en Bronze Nazareth zullen dit gat vermoedelijk moeiteloos op kunnen vullen zodat de zwerm door de rest van de Europese velden kan voortdraven. Leuk is het om te zien dat de Nederlandse afgevaardigen van dit gezelschap niks onder doen aan de rest van de Wu familie op deze avond, of dat iets over hen of over de Wu leden zegt? Wie het weet mag het zeggen.