Public Enemy
Melkweg, Amsterdam
woensdag 18 april 2007
Dris
7511 keer gelezen (gemiddeld 6,3 keer per dag)
Wie had ooit gedacht dat Public Enemy nog in de Melkweg zou staan anno 2007? Bijna niemand, en dat was ook de grote reden dat de nieuwe Max helemaal prop zat. De verhoudingen leken niet te kloppen want in de oude Max deed je nooit drie kwartier om een biertje te halen, maar goed. Pioniers, daar hadden we het over. Een groep dat voor het symbool van de (zwarte) vrijheid en onafhankelijkheid staat. Wat Nederland dan uniek maakt, is het feit dat er naar mijn idee vrijwel geen Afro-Amerikaanse fans aanwezig zijn. Als die er al zijn in Nederland.
De avond schoot af met Osdorp Posse en dat was geen grote verrassing. Zelfde tijdperk, zelfde mentaliteit als de hoofdact en dat kwam goed over. De oude stempel was namelijk zoals vaker dit jaar aanwezig in de Melkweg. Er werd meegerapt en geroepen en hier in daar vond men een op en neer springende pit. Na een goede aflsuiting met ‘Moordenaar’, duurde het bijna een uur voordat PE het podium opkwam met de band en DJ Lord. Profressor Griff die met enkele saluerende commando’s het podium opkwam, stelde Chuck D voor en meteen pompte ‘Welcome To The Terrordome’ door de speakers. De enthousiaste Chuck D stuiterde rond over het podium en dat kwam in het begin goed over. Zeker omdat alle tracks in het begin snel op elkaar aansluiten. Voor men het wist hadden we ‘Bring The Noise’, ‘Black Steel in The Hour of Chaos’ en Shut ‘em Down’ gehad.
Na dit geweldige en energieke begin van een show die twee uur zou gaan duren, begonnen de pauzes waarin Flava Flav zijn klok tentoonstelde die hij meende te hebben gestolen ergens in Nederland, maar ook de pauzes waarin op een irritante manier Flav zijn eeuwige tienerkant liet zien. Zo riep Flava Flav meerdere malen in de show en soms wel 5 minuten lang: Ooooooooooh! zo lang mogelijk. De charme was daar al gauw vanaf.
Men wilde Flava horen rappen en dat deed hij zonder Chuck, en ‘Can’t Do Nuthin For Ya Man’, en ‘Flava Flav Cold Lampin’ voerde hij vrolijk uit. Deze tracks lieten blijken dat Flav zich niet moest richten op het entertainen, maar gewoon op het rappen.
Na een lange introductie van de band, die niet echt een grote toevoeging was aan het concert, behalve de drums, konden we gelukkig verder met wat nieuwer werk. Maar iedereen was aan het wachten op het einde. Namelijk, de ietwat doorgetrokken versie van de mijlpaal ‘Fight The Power’. Met de energie als toppunt en het geouwehoer als dieptepunt werd er gemiddeld toch een goede show gegeven door de veteranen, en ik mag niet klagen dat ik deze groep nog heb mogen aanschouwen.
Reacties
THE SHOW WAS FANTASTICOOOOOOOOOOOO SEE YOU NEXT YEAR PUBLIC ENEMYYY...YEAAAAAAAAAAAAAAA BOOOYYYYYYYYYYYYY 
HEEFT ER IEMAND LIVE VIDEOS OF GEFILMD DIE DAG?
