Don't forget GAZA

14 mei, Watt, Rotterdam
maandag 18 mei 2009
Colin Kraan
5867 keer gelezen (gemiddeld 4 keer per dag)

Afgelopen donderdag stond de WATT in het teken van Palestina en in het bijzonder van de Gazastrook. De laatste maanden horen we hier weinig meer van, maar de mensen daar hebben nog steeds veel behoefte aan hulp. Dat inspireerde Manu en zijn goede vriend Zakarija Messari tot het organiseren van dit bijzondere benefietconcert, waarbij de volledige deuromzet ten goede zou komen aan de Free Gaza Movement. Deze organisatie probeert vanuit Cyprus hulpgoederen naar Gaza te verschepen, wat bepaald geen risicoloze onderneming is. De line-up van het hele gebeuren was er één om van te watertanden, want zoveel Nederlandse hiphoptoppers zie je zelden op een avond.

De WATT was al vol toen we binnenkwamen en de eerste artiesten hadden al opgetreden. De avond was dan ook al om een uurtje of zes begonnen en wij kwamen erin bij Rosa Ana, die net haar laatste nummer performde toen we de zaal betraden. Omdat er zoveel artiesten geprogrammeerd stonden, had de organisatie er voor gekozen om elk van hen ongeveer een kwartiertje optreedtijd te geven, alleen de afsluiters Typhoon en Winne werd wat meer tijd gegund aangezien Duvelduvel wegens ziekte had afgezegd. Op zich was deze opzet best leuk voor het publiek, want dat kreeg daardoor van zo’n beetje elke artiest een soort ‘best of’ show te zien; geen poespas, geen opbouw, gewoon knallen. Tussen de acts door werden er nog lezingen gegeven en gedichten voorgedragen om het thema van de avond niet uit het oog te verliezen, al met al heel afwisselend dus.

Over de artiesten dan, die hadden er duidelijk allemaal wel zin in, de meeste optredens waren goed te pruimen. M.O. & Brakko zetten een zeer gedegen showtje neer en lieten de zaal al aardig warm worden, waarna Concrete met een vrij rommelig en slecht verstaanbaar optreden kwam dat weinig indruk heeft achtergelaten. De Zwarte Schapen waren vervolgens een aangename verrassing. Ondanks een dikke jetlag (ze waren net geland vanuit Curacao) wisten Fresku en Karimineel het publiek wel voor zich te winnen. Vooral ‘Zak in de Stront’ deed het erg goed bij de aanwezigen. Blaxtar zorgde ervoor dat de avond een volgende fase inging toen bij zijn track ‘Misleiding’ de eerste moshpits ontstonden. Daarbij trad Blax voor het laatst op met DJ Abstract, na jaren van vruchtbare samenwerking.

Een van de meest opvallende optredens van de avond kwam toch wel op naam van Appa. Ik weet nog steeds niet hoe serieus ik ‘De Meest Onderschatte’ nu moet nemen, want deze avond was hij bij vlagen wel weer wat curieus bezig. Zijn poging om het hele publiek ‘Ik ben een Palestijn!’ te laten schreeuwen was hiervan een goed voorbeeld en deed ook wel wat wenkbrauwen fronsen. En dat Appa het niet zo heeft op de Nederlandse politici werd ook meer dan duidelijk getuige zijn korte mening daarover en het nummer ‘Ik Heb Schijt’. Ook Geert Wilders moest er nog flink aan geloven; ik weet niet wat dat met de Gazastrook te maken had, maar goed, het zal wel. Tenslotte mocht ook de ode aan de Marokkaanse K1-held Badr Hari (Stap maar in de Ring) niet ontbreken. Appa’s optreden was uiteindelijk dus verre van onopvallend, maar het kwam allemaal wel over als een beetje misplaatste stoerdoenerij. Hij zal daarvoor in de Slotervaart vast veel credits krijgen, maar of dat ook zo zijn uitwerking zal hebben bij het grote publiek vraag ik me af.

Maar goed, er waren nog veel meer artiesten. De avond was lang, maar daardoor niet minder leuk. Zo kwam organisator Manu met een van emotie overlopend optreden en was Zo Moeilijk in het vervolg ook zeer onderhoudend bezig. GMB gaf vervolgens wel één van de betere optredens van de avond weg, was loepzuiver te verstaan en had ook nog wat beatbox skills in huis.

Alsof het allemaal nog niet genoeg was stonden in het laatste deel van de avond Zwart Licht, de nieuwe Amsterdamse sensatie, Winne en Typhoon nog op het programma. De heren van Zwart Licht sloegen goed aan bij het publiek, maar waren wel slecht verstaanbaar omdat ze toch wat schreeuwerig rapten. Winne speelde daarna een thuiswedstrijd en dat was ook wel te zien aan de hele entourage aan vrienden, collega’s en kennissen die zich op het podium ophield. Ook Winne maakte er een ‘best of’ showtje van en bekende tracks als ‘Geef Acht’, ‘Pomp die Shit’ en ‘W.I.N.N.E.’ passeerden de revue. ‘De Generaal’ gaf zodoende het publiek wat het wilde horen en deed dat prima.

Zo druk als het op het podium was tijdens het optreden van Winne, zo verlaten was het toen Typhoon de avond ging afsluiten. Typhoon kun je eigenlijk nooit op een matig of slecht optreden betrappen, zo ook vanavond niet. De mensen in de zaal waren al wel een beetje afgepeigerd, maar er was nog wel wat energie om voor Typhoon te applaudisseren. En zo mocht datzelfde publiek helemaal aan het einde het laatste nummer kiezen: ‘Zo Niet Mij’ of ‘Brand Los’. Het publiek koos ‘Zo Niet Mij’, maar Typhoon deed ‘Brand Los’ er uiteindelijk ook nog even bij. En zo eindigde dit mooie evenement even na middernacht in stijl. Als er deze avond in de WATT namelijk niet iets was losgebrand, waren we de toestanden in Gaza waarschijnlijk al bijna vergeten.

Reacties

Jouw naam

Jouw email

Jouw mening
[url] [b]

Vul de letters uit het bovenstaande plaatje in
Andere letters

zigy 25-5-2009 8:11:26 [Quote]

Was keihard!

Persoonlijk vond ik Zwart Licht het meest hype optreden en die van Manu waarschijnlijk wel de beste. Maar echt een hele vette avond, het niveau was
over het algemeen gewoon hoog, zoals je mag verwachten van zo'n line up.

‹‹ ‹ 1 › ››